Mijn angsten overwonnen.

Het overwinnen van angsten

Voor mij zijn angststoornissen een bekend verschijnsel. Het mooie er aan is, dat ze inmiddels allemaal zijn verdwenen door mijn NLP opleiding en wat ik daar leerde en in praktijk bracht. Dit verhaal schrijf ik dan ook om jou ook te overreden je angsten en limiterende gedachten te overwinnen.

De laatste angst die ik moest overwinnen na jaren last van paniekaanvallen te hebben gehad, was de angst voor donkere nauwe ruimtes. In mijn queeste, mijn hyperventilatie helemaal te overwinnen, leerde ik jaren geleden al duiken. Ongeacht de claustrofobie die ik nog af en toe voelde bij de eerste duik in de zomervakantie, ging duiken met zuurstof verder prima. Behalve een nachtduik, dat zag ik nog niet zitten en leek nog mijlen ver weg.  totdat...

We waren al een week op duikvakantie op Bunaken en we hadden inmiddels vrienden gemaakt met de lokale duikmeesters en andere duikliefhebbers; na iedere dag 3 duiken samen gaat dat snel. Two Fish divers is een eco duikschool en dat betekent 'nergens aankomen' en niets doen wat het onderwaterleven kan verstoren. Iedere avond na het delen van de onderwateravonturen en het enthousiasme over het duiken belandden we met meer dan 2 biertjes, rond het gezellige kampvuur.

En iedere avond weer proberen Mike en Soplo (duikmeesters) mij over te halen, toch vooral nog een nachtduik te doen. Het is fantastisch! Claustrofobisch als ik ben, zie ik dat helemaal niet zitten; al dacht ik er eerder wel eens over na, om het vervolgens weer snel weg te schuiven. Overmoedig door de alcohol en wetende dat angsten alleen verminderen door een betere ervaring zeg ik uiteindelijk overmoedig, dat ik het wel wil proberen.

Iets te snel naar later blijkt, want de volgende dag, als ik weer helemaal nuchter ben komt de confrontatie met mijn angst toch snel dichterbij.  Ik 'moet' er aan geloven! Aan het einde van de week, plannen we het in. Ben mijn man, gaat ook mee, hij is totaal niet bang. Voor mij ligt dat even anders, maar, ik besluit me niet te laten kennen en ga mee in het moment. Ik weet dat, dat helpt om gefocust te blijven. "Er is 'niets' om bang voor te zijn" stellen ze mij gerust.

Bewapend met een zaklantaarn en de benodigde duikuitrusting dalen we af het donkere water in. Het water sluit zich precies pas, boven mijn hoofd en het enige wat ik hoor is de stilte van mijn eigen ademhaling, die sneller gaat, dan ik eigenlijk wil. Mijn zaklantaarn behaalt een schijnsel van ongeveer 2 a 3 meter en mijzelf moed insprekend, besluit ik me te richten op de 'schoonheid' van wat ik ga zien; slapende vissen, maar ook het onderwaterleven, dat in het donker juist begint te leven. We worden door een stevige stroming langs een steile wand geduwd en het enige wat ik hoef te doen, is mijn zaklantaarn gericht houden op de wand, alwaar koraal, vissen en ander moois steeds sneller voorbij gaat. Foto's nemen is zo geen optie bedenk ik me nog. Maar, het gaat best lekker en mijn hartslag begint te zakken en ik focus me op een rustige ademhaling. Dat lukt me wonderwel eigenlijk best goed.

De stroming is veel sneller dan mijn duikmaten op gerekend hebben en dus blijven we dichtbij elkaar en verliezen elkaar niet uit het oog. Maar dan, gebeurt het. Ineens word ik vanuit mijn verticale positie richting wand achterover getrokken! Een stroming die lijkt te komen vanuit de diepte. We zitten op ruim 20 meter! Ik kan niet zomaar naar boven vanwege het drukverschil schiet het door mijn door angst overmande hoofd.

Ik maak een salto en tuimel achterover weg van de wand. Mijn zaklantaarn schijnt in het niets en ik weet niet meer wat onder of boven is. Dit lijkt minuten te duren in mijn hoofd en gedesoriënteerd kijk ik om me heen waar ik ben, maar zie alleen nog het schijnsel van mijn eigen zaklantaarn tegen een muur van water. Compleet in paniek realiseer ik me dat ik me in een levensgevaarlijke situatie bevind en probeer mijn kalmte te bewaren. "Nu ga ik dood" flits het door mijn hoofd. Ik probeer mijn kalmte te bewaren, maar de angst wordt groter dan mijn focus aan kan.

Maar, dan ineens voel ik, dat iemand mij achter aan mijn vest beetpakt en met kracht naar beneden trekt. Het is Ben, die mij een salto heeft zien maken en hij reageert gelukkig onmiddellijk. Ook Soplo de duikmeester, heeft het in de gaten en ook zijn ogen stralen paniek uit, maar hij weet toch de kalmte te bewaren. Ik geef hem het signaal dat ik NU! naar boven wil, maar dat kan natuurlijk niet zomaar. Mijn hart klopt als een razende en ik voel tranen in mijn duikbril. We moeten langzaam naar boven en eerst nog 5 minuten op 5 meter onder het oppervlak blijven om decompressieziekte te voorkomen. Soplo pakt me bij mijn vest en trekt me naar zijn gezicht. In en uit en langzaam, gebaart hij met zijn hand, ten teken mijn ademhaling af te stemmen op zijn handbeweging. Ik doe wat hij zegt, terwijl ik hem strak aan blijf kijken, alles om me heen vergetend, voel mezelf weer rustig worden.

Als we uiteindelijk bovenkomen is de boot nog ver weg en het duurt een poosje voor we weer goed en wel op de boot zitten. Tijd om tot de conclusie te komen dat ik nooit meer een nachtduik zal doen! "Het is een incident" zegt Soplo; dit heeft niemand kunnen voorzien. Meid, je hebt zo'n pech! Iedereen is het er over eens dat ik heel veel lef heb en ze aaien me over mijn bol. Het huilen staat mij nader dan het lachen.

Een dag later neemt Soplo mij tegen het vallen van de avond mee, in het ondiepe water uitgerust met de gehele duikuitrusting. Ik zie het langzaam donkerder worden, maar ben afgeleid door een wonder der natuur. Een koppel dansende kleine visjes, die erg zeldzaam zijn. Mijn focus is gericht op het nu en de positieve boodschap en de veiligheid van het ondiepe water en de duikmeester in mijn buurt.  Als we goed en wel bovenkomen is het al donker. Ik heb foto's gemaakt van nachtkrabben en ander moois en ben absoluut niet bang. De wetenschap van direct op kunnen stijgen en de rust onder water en mijn kracht om in het nu te blijven helpt me de angst voor duiken in het donker te overwinnen. Een jaar daarna duik ik voor het eerst een diepe grot in van 200 meter. De angst voor de nachtduik is compleet geneutraliseerd.

* Ik zie en hoor je nu denken, "dat ga ik zo niet doen! " Dit verhaal is natuurlijk mijn manier, ik ben nou eenmaal een waaghals als het er op aankomt. Maar, deze verwerking leent zich natuurlijk uitstekend voor een 'Timeline hypnose'. Een veel mildere manier en compleet ongevaarlijk 😉 *

Alleen

Het reprentatiesysteem.

Als kind was ik vaak alleen. Ik wist niet beter omdat ik geen broer of zus had. Dat maakte mij een buitenbeentje en een kind dat zich ook zonder anderen prima kon vermaken. Op de woensdagmiddagen, stapte ik op de fiets en reed 'heel' Amsterdam door.

Op een dag ging ik met school naar het NINT . Nederlands instituut voor nijverheid en techniek. Dit museum zit tegenwoordig op het water tussen het Centraalstation en Amsterdam Noord op het Oostdok van het IJ en heet "Nemo". Het leuke van dit museum is, dat je overal aan mag draaien en trekken. Vanaf dat moment, was mijn liefde voor musea aangewakkerd. Van mijn ouders kreeg ik, voor het symbolische bedrag van 1 gulden een museum jaarkaart en zo kwam het, dat ik op 10 jarige leeftijd, iedere woensdag te vinden was in een van mijn meest favoriete musea. Het Stedelijk, Rijksmuseum of het NINT.

Aangezien ik een grote verbeeldingskracht heb, die versterkt wordt door al de prachtige dingen die ik iedere keer weer zie, leerde ik als vanzelf mediteren of wat ze tegenwoordig "mindfulness" noemen. Alleen gefocused zijn op dat wat je ziet, voelt, proeft of ruikt. Helemaal "zijn" met je gevoel. Afgesloten van verstand, dat vaker wordt 'opgedrongen' door onze buitenwereld. Een puurheid die ieder kind heeft, totdat het leven je vormt en er door de 'buitenwereld' een oordeel bij komt.

Verbeeldingskracht en visualisatie heeft veel voordelen en zijn op veel vlakken toepasbaar. In de NLP wordt ook gewerkt met voorkeursystemen. Iedereen heeft zo zijn eigen representatiesysteem. Zo heb je visueel (zien), auditief (horen), kinestetisch (voelen), olfactoir (reuk), gustatoir (smaak). Het grappige is ook dat in veel van de gevallen het voorkeurssyteem van iemand te beluisteren is in zijn of haar taalgebruik. Zo zal iemand met het voorkeursysteem "zien" vaak woorden gebruiken die beeldend zijn en ook in de meeste gevallen goed zijn in het visualiseren. Voorkeur of representatiesystemen komen voor in combinaties met elkaar.

Leuke bijkomstigheid is dat je die visualisaties in je voordeel kan gebruiken. Bijvoorbeeld om dingen te onthouden. Simpelweg door een fictieve foto te maken van waar iets ligt. Dit doe je door een keer extra te kijken als je iets opruimt en een 'foto' in je hoofd van het item te maken. Je doet je ogen dicht en visualiseert het item op de plek waar je het neerlegt. Wanneer je dan 'vergeten' bent waar je het item hebt opgeruimd, hoef je alleen maar het plaatje terug te halen in je gedachten.

Visualisaties zijn ook toepasbaar in trance of hypnose. Zo kan je door middel van suggesties bijvoorbeeld eerdere trauma's of nare gebeurtenissen reprogrammeren, waardoor de scherpte en kleur, maar ook het gevoel, geur geluid en eventueel smaak positief kan worden beïnvloed. Natuurlijk hoef je, om in trance te kunnen en willen komen niet per se te visualiseren. Daar zijn meer manieren voor.

Als NLP master werk ik veel met representatiesystemen en werk zo samen met jou aan een goed en positief toekomstperspectief.

Disney strategie

De Walt Disney Strategie

We hebben veel meer mogelijkheden dan we vaak denken. NLP leert je om meer keuzemogelijkheden te creëren en te leven vanuit je kracht.  Eén manier om dit te doen is met behulp van de Disney Strategie.  Met deze strategie kun je ontdekken dat er meer in je zit dan je denkt, dat je creatiever en met meer mogelijkheden je problemen kunt oplossen en doelen kunt halen. Het is bijvoorbeeld ook zeer bruikbaar in brainstormsessies in teams om creativiteit en vernieuwing tot stand te brengen.

Voor wie meer wil weten volgt hieronder nu een uitleg:

 Walt-Disney-Strategie

Een van de belangrijkste elementen uit Walt Disney’s strategie was zijn vermogen om iets te onderzoeken en te bekijken vanuit verschillende perspectieven en zijn voordeel te doen met de synergie van die verschillende perspectieven. Disney creëerde eerst een droom of een visie van een film als geheel en van de afzonderlijke personages. Vervolgens ging hij na in hoeverre zijn voornemens uitvoerbaar waren. Hij woog de beschikbare middelen, tijd en bronnen tegen elkaar af en verzamelde alle informatie die hij nodig had om te zorgen dat de film met succes kon worden geproduceerd, zodat de droom werkelijkheid kon worden. Vervolgens plaatste hij zichzelf op het standpunt van de kritische bioscoopbezoeker. Hij vroeg zich af: is dit interessant genoeg, is dit onderhoudend genoeg, moest hij knippen, ook al was hij nog zo aan het materiaal gehecht.

Drie verschillende posities van de Walt Disney Strategie

Disney maakte gebruik van drie verschillende processen: dat van de Dromer, de Realist en de Criticus. De dromer is nodig om  creatieve en nieuwe ideeën en doelen te genereren. De Realist-fase is nodig om je voor te stellen hoe die ideeën in de praktijk gerealiseerd zouden kunnen worden om het echt doorleefd te ervaren. De criticus-fase is nodig om de ideeën te toetsen, te filteren en te verfijnen. Zijn medewerkers kenden deze drie posities, maar ze wisten van te voren nooit welke van de drie Disneys op een vergadering de overhand zou hebben. Waarschijnlijk zorgde hij tijdens de vergadering voor evenwicht door de positie in te nemen die ondervertegenwoordigd was. Want creativiteit ontstaat door de juiste combinatie van deze drie posities.

Belangrijk: Als je je wilt verzekeren van opbouwende kritiek en afbrekende kritiek wilt vermijden, bedenk dan dat de Criticus niet realistischer is dan de Dromer. Hij vertegenwoordigt slechts een andere wijze van denken over de gegeven mogelijkheden. De Criticus bekritiseert NIET de Dromer of de Realist, hij bekritiseert het Plan.

De toepassing van de Walt-Disney-strategie

Bepaal het probleem of een doelstelling dat je onder handen wilt nemen. Het mag zo moeilijk zijn als je maar wilt. Denk er nog niet over na. Kies ergens voor je 3 plaatsen uit waar je beurtelings in kunt stappen. 1 voor de Dromer, 1 voor de Realist en 1 voor de Criticus. Je kunt kiezen voor een plaats in dezelfde ruimte, maar ook voor 3 verschillende ruimtes bij grote brainstormsessies.

Fase 1 van de Walt Disney Strategie – De Dromer: wat wil ik/wat willen wij, wat is ons doel?

Neem het probleem of de doelstelling waaraan je wilt werken. Ga op de plaats van de Dromer staan en laat je geest vrij ronddwalen. De Dromer hoeft niet realistisch te zijn. Dromen zijn gewoonlijk visueel. De bomen kunnen letterlijk tot in de hemel groeien. Laat de realiteit, problemen en risico’s je gedachten niet belemmeren. Dit is een ‘brainstorm’ in het groot. Wat zou je doen als mislukking uitgesloten was.
De Dromer kan worden samengevat in de volgende zin: Stel je voor dat….

Vragen die je jezelf kunt stellen in deze fase zijn:
1. Wat willen we doen? Het doel is om:
2. Visualiseer de situatie alsof je doel helemaal is bereikt. Hoe ziet dit eruit? Ga net zolang door totdat het beeld helemaal aan je wensen voldoet, wat zie je om je heen, wat voel je en wat zijn je gedachten op dat moment
3. Waarom willen we dit doen? De opzet, de bedoeling is om:
4. Wat is de toegevoegde waarde en wat zijn de voordelen? De voordelen, toegevoegde waarde van dit doel is:
5. Hoe weet je dat deze voordelen zijn bereikt? Het bewijs van deze voordelen zal zijn:
6. Waar brengt dit doel jou naar toe, wat is de bijdrage van het halen van dit doel aan jouw leven? De meerwaarde van dit doel is:
Als je klaar bent, ga je terug naar de neutrale positie.

Fase 2 van de Walt Disney Strategie – De Realist: hoe ga ik/gaan we het doen?

Ga op de positie van de Realist staan en denk na over het plan waarover je hebt gedroomd. Je stelt jezelf de vraag: als deze droom te verwezenlijken is, stel dat dit haalbaar is, wat gaan we dan doen?
Je kijkt nog niet naar mogelijke risico’s en beperkingen, je gaat er nog steeds vanuit dat het mogelijk is om de droom te verwezenlijken.
De Realist kan worden samengevat in de volgende zin: Hoe krijg ik dit voor elkaar…..

Vragen die jezelf kunt stellen in deze fase zijn:
1. Wanneer hebben we het doel gerealiseerd? We hebben het doel bereikt op:
2. Wie hebben we nodig, wie moeten hierbij betrokken worden, wie zullen erbij betrokken zijn. De hoofd-betrokkenen zijn:
3. Wat hebben we nodig om dit doel te bereiken? We hebben nodig:
En wat gaan we doen om dit te krijgen:
4. Hoe gaan we het doel, het idee implementeren. Wat is de eerste stap, wat is de tweede stap en wat is derde stap.
5. Hoe zorgen we voor een constante evaluatie en feedback zodat we weten of we op de goede weg zijn of niet. Hoe ziet deze effectieve continue feedback eruit, onze graadmeter is:
6. Hoe zullen we weten dat het doel is gehaald. We weten dat ons doel gehaald is als:
Als je hierover voldoende hebt nagedacht en tevreden bent, ga je terug naar de neutrale positie.

Fase 3 van de Walt Disney Strategie – de Criticus: Wat kan er mis gaan?

De criticus kijkt vooral naar dat wat er mis kan gaan. Wat ontbreekt er? Wat zijn mogelijke problemen, risico’s en obstakels? Wat kan ons tegenhouden? Als het plan samenwerking met anderen inhoudt, hoe ziet die samenwerking er dan uit? Levert het voldoende op? Is het boeiend genoeg? Verdien je er genoeg mee? Breng orde aan in je gedachten. Welke veranderingen moeten er plaatsvinden om het voorstelbaar te maken?
De Criticus kan worden samengevat in de volgende zin: Wat ontbreekt eraan, wat heb ik eraan?

Vragen die je jezelf kunt stellen in deze fase zijn:
1. Op wie heeft het behalen van het doel het meeste effect en zijn er mensen die dit idee kunnen maken of breken? Deze mensen zijn:
2. Wat zijn de behoeften van deze mensen? Deze mensen hebben nodig:
3. Waarom zou iemand dit plan of idee kunnen verwerpen? Iemand kan dit plan verwerpen als:
4. Wat zijn de voordelen van de manier waarop het nu gaat. De voordelen van de (ongewijzigde) huidige situatie zijn:
5. Hoe kunnen we de voordelen van de huidige situatie behouden wanneer we ons nieuwe idee implementeren? De voordelen van de huidige situatie kunnen we behouden door:
6. Zijn er omstandigheden te bedenken waardoor we het nieuwe idee niet willen implementeren. Het nieuwe doel willen we niet behalen als:
7. Wat hebben we nog nodig of mist er nog iets aan het idee? Wat we nodig hebben is:
Wat er nog mist is:

Indien nodig gaan alle bevindingen van de realist en de criticus weer naar de dromer en kun je het proces nogmaals doorlopen totdat alle 3 tevreden zijn.


%d bloggers liken dit: